Yürüdüğüm Yollar, Ayrıldığım Yıllar

 Neden seni sevenlere karşı bu kadar katı ve çabasızsın?

Neden günler geçtikçe seni sevmeyi zorlaştırıyorsun? 

Biz seni hep sevdik, şimdi de seviyoruz ama bu zorunlu olduğumuz için değildi. Açıkçası zorunda değiliz. Ama neden sana karşı apaçık ve karşılıksız sevgimiz sana bizi istediğin gibi gücendirebileceğin şımarıklığını verdi?

Büyük tahammülümüz ve anlayışımız mı bunun yolunu açtı?

Sevgimiz kaldırabileceğinden fazla mıydı? İstemediğin için yük müydü? 

Başkalarına ve gerçekten seni bir yabancıdan daha fazlası olarak görmeyenlere karşı gösterdiğin nezaket ve iyiliği bize lütuf gibi sunuyorsun. 

Oysa onca yıldan sonra asıl biz hak etmedik mi?

Her başarını kutlamadık, her düşüşünde seni tutmadık, her paylaştığın sırrı kendimize saklamadık mı? 

Derdine üzülmedik, alaylarına gülmedik, seni her zaman kalabalık hissettirmedik mi?

O halde şimdi neden bize karşı sert, kaygısız ve amansızsın? 

Bizim üzüldüğümüz şeyler neden senin üzüleceğin değil sinirleneceğin meseleler haline geldi? 

Bizi kırdığın için neden biz suçlanıyoruz?

Sana gücenmemizi bile yasaklıyor, derdimizi anlattığımızda haklı çıkmaya çalışıyor ve en kötüsü mutluluklarımıza kayıtsız kalıyorsun

Artık seninle konuşamadığım ve sana olan kırgınlıklarımı da konuşmayı bıraktığım için yazıyorum.

Bizi sana olan sevgimizi yitirmemizle sonuçlanacak yollara itiyorsun

Direnmek için artık sana derdimi anlatmıyorum. Sana benim gönlümü alman ve benim kalbimi yumuşatman için şans vermiyorum

Çünkü biliyorum ki bunlar senin için bir şans değil zahmettir. Sen bu zahmete değmeyeceğimizi düşünüyorsun.

Günler geçtikçe kalbimizi senden uzaklaştırdın ve artık sana kırgın bile olmuyorum.

Kendimi düşündüm ve tarttım görünen o ki sevgim sana karşı azalmıyor ancak şekil değiştiriyor. Sana olan sevgim senden vazgeçmemek için beni susturuyor ve içime kapandırıyor. Bırak kapansın. Bırak beklentim kalmasın. Bırak sana olan sevgim bağlarımızı korumak için ruhumu katılaştırsın. 

Ne kadar daha senden vazgeçmemek için kendimi sindirebilirim bilmiyorum. Ama bu dağı gönülsüzce tırmanıyorum, zirvesinde beni bekleyecek sonu biliyorum. Ne kadar korksam da yürüyorum çünkü beni durdurmuyor ve yanımda yürümüyorsun. Sen aşağıda ve istediğin gibi yaşıyorsun ben senden ayrılıyorum. Tüm kalbim seninle doluyken ama kendi benliğime duyduğum saygı yüzünden gidiyorum. 

Dilerim sevgimiz çok güçlüdür ve o zirveye çıksam bile seni sevmeye, kendimi senin beni sevdiğine ikna edebilirim. Çünkü seni seveceğim. Her yolda ve her sonda.